Everybody’s Free (To Wear Sunscreen)

…over het ontlopen van de essentie

Gisterenmiddag zat ik in de auto op weg naar kantoor. Zoals altijd stond de radio aan. Ditmaal werd mij een nummer voorgeschoteld dat ik vaker gehoord had. Voorheen vond ik dit nummer uitsluitend vermakelijk vanwege de met humor overgoten adviezen over het leven.

Gisterenmiddag was het anders. Compleet anders… De humor was er nog steeds maar ik werd geraakt door een prachtige emotie; een mix van intense vergankelijkheid en dito geluk.

Gisterenmiddag was het prachtig. Prachtig door de ontdekking van iets waar ik blijkbaar onderdeel van ben… Het was een ontdekking van het leven, door de humor luchtig gemaakt en ontdaan van alle franje.

De single (1999) is van Baz(!) Luhrmann, een Australische regisseur die een aantal grote films op zijn naam heeft staan. De tekst van deze single wil ik graag delen:

Ladies and Gentlemen of the class of ’99

If I could offer you only one tip for the future, sunscreen would be it. The long term benefits of sunscreen have been proved by scientists whereas the rest of my advice has no basis more reliable than my own meandering experience…I will dispense this advice now.

Enjoy the power and beauty of your youth; oh nevermind; you will not understand the power and beauty of your youth until they have faded.
But trust me, in 20 years you’ll look back at photos of yourself and recall in a way you can’t grasp now how much possibility lay before you and how fabulous you really looked….

You’re not as fat as you imagine. Don’t worry about the future; or worry, but know that worrying is as effective as trying to solve an algebra equation by chewing bubblegum. The real troubles in your life are apt to be things that never crossed your worried mind; the kind that blindside you at 4pm on some idle Tuesday.

Do one thing everyday that scares you. Sing. Don’t be reckless with other people’s hearts, don’t put up with people who are reckless with yours. Floss. Don’t waste your time on jealousy; sometimes you’re ahead, sometimes you’re behind…the race is long, and in the end, it’s only with yourself.

Remember the compliments you receive, forget the insults; if you succeed in doing this, tell me how. Keep your old love letters, throw away your old bank statements. Stretch. Don’t feel guilty if you don’t know what you want to do with your life…the most interesting people I know didn’t know at 22 what they wanted to do with their lives, some of the most interesting 40 year olds I know still don’t.

Get plenty of calcium. Be kind to your knees, you’ll miss them when they’re gone. Maybe you’ll marry, maybe you won’t, maybe you’ll have children,maybe you won’t, maybe you’ll divorce at 40, maybe you’ll dance the funky chicken on your 75th wedding anniversary…what ever you do, don’t congratulate yourself too much or berate yourself either – your choices are half chance, so are everybody else’s.

Enjoy your body, use it every way you can…don’t be afraid of it, or what other people think of it, it’s the greatest instrument you’ll ever own. Dance. …even if you have nowhere to do it but in your own living room. Read the directions, even if you don’t follow them. Do NOT read beauty magazines, they will only make you feel ugly.

Get to know your parents, you never know when they’ll be gone for good. Be nice to your siblings; they are the best link to your past and the people most likely to stick with you in the future. Understand that friends come and go, but for the precious few you should hold on. Work hard to bridge the gaps in geography and lifestyle because the older you get, the more you need the people you knew when you were young.

Live in New York City once, but leave before it makes you hard; live in Northern California once, but leave before it makes you soft. Travel. Accept certain inalienable truths, prices will rise, politicians will philander, you too will get old, and when you do you’ll fantasize that when you were young prices were reasonable, politicians were noble and children respected their elders.

Respect your elders. Don’t expect anyone else to support you. Maybe you have a trust fund, maybe you have a wealthy spouse; but you never know when either one might run out. Don’t mess too much with your hair, or by the time you’re 40, it will look 85.

Be careful whose advice you buy, but, be patient with those who supply it. Advice is a form of nostalgia, dispensing it is a way of fishing the past from the disposal, wiping it off, painting over the ugly parts and recycling it for more than it’s worth.

But trust me on the sunscreen…

Youtube
Spotify

Niet langer naar een oplossing zoeken

Regelmatig lees ik in ‘de Kracht van het Nu’ van Eckart Tolle. Zo ook gisteravond. Eckart Tolle spreekt in dit boek over ‘sterven voor het doodgaan’. Alsof de synchroniciteit ermee speelt lees ik vandaag een tweetal artikelen in MT over Ricardo Semler. In het specifieke artikel maakt hij hetgeen waarover Eckart Tolle spreekt uiterst concreet; bij een auto ongeluk komt Ricardo bijna om. Door stil te staan, en te herstellen concludeert hij dat hij zich moet concentreren op wezenlijke zaken en zijn jachtige leven achter zich moet laten.

In het andere artikel spreekt Semler over ‘het tijdperk van wijsheid is begonnen’. Na enkele momenten van overdenking kom ik tot de conclusie dat deze wijsheid voor mij het besef betekent dat je niet altijd naar een oplossing op zoek hoeft te zijn, zoals Semler vertelt. Alle overtuigingen, meningen, aannames en al ‘wat dies meer zij’ stimuleren ons feitelijk om het leven op basis hiervan te beoordelen en ons daarmee een oplossing te laten zoeken voor een probleem dat er feitelijk niet is….

20140612-225630-82590176.jpg
Eckart Tolle

20140612-225807-82687121.jpg
Ricardo Semler

The art of Why

Vandaag weer een waardevolle discussie met een van mijn collega’s gehad. Standaardisatie in relatie tot kernwaarden; een boeiend onderwerp.
De fascinatie voor kernwaarden en dan specifiek ‘zingeving’ heeft voor mij een historie met een aantal momenten die ik nooit meer zal vergeten. Daarbij draaide en draait het voor mij om de beantwoording van de ‘Waarom’ vraag.

Deze momenten zijn geweest:

Een training van Filip Vandendriessche; de bedenker van het model ‘Leidinggeven zonder bevelen’. Op hetgeen ik hier geleerd heb grijp ik nog dagelijks terug in mijn activiteiten als consultant: “problemen creëren consensus en oplossingen creëren conflict”. Niet dat je er hiermee bent. Het juiste probleem (‘Why’) vinden en dit laten ‘kopen’ door anderen is geen sinecure.
Meer hierover in: http://www.managementboek.nl/boek/9789077432037

De TED talk van Simon Sinek over de golden circle en ‘start with Why’. Een clip die ertoe leidde dat ik mijn eigen gouden cirkel heb gemaakt en mooie inzichten over mijzelf verwierf. Inzichten die niet aan versheid inboeten maar blijkbaar door de tijd heen erg waardevol blijven.
Meer hierover in: http://youtu.be/sioZd3AxmnE

Het lezen van het boek van Wouter Hart – ‘Verdraaide organisaties’. Een boek waarin ik nog niet eens halverwege ben en waar het lezen vanwege herkenning en velerlei overdenking slechts moeizaam verloopt. Kern hierbij is het acteren vanuit de bedoeling; ook weer een ‘Why’. Zijn model is zonder problemen over het model van Sinek te leggen.
Meer hierover in: http://www.managementboek.nl/boek/9789013105735

Mijn interesse in ‘Why’ is sterk omdat ik er zowel privé maar ook in mijn werk veel aan heb. Hier tijd, rust en ruimte voor nemen is als een goede marinade. Het leven ‘smaakt’ er lekkerder door.

Meer over kernwaarden: http://goo.gl/qj5jtN

Uiteraard zal ik deze bijdrage in de toekomst aanvullen met meer ‘whysbegeerte’

Pinksteren door Sandra van Kolfschoten

Was es ist
Erich Fried

Es ist Unsinn
Sagt sie Vernunft
Es ist was es ist
Sagt die Liebe

Es ist Unglück
Sagt die Berechnung
Es ist nichts als Schmerz
Sagt die Angst
Es ist aussichtslos
Sagt die Einsicht
Es ist was es ist
Sagt die Liebe

Es ist lächerlich
Sagt der Stolz
Es ist leichtsinnig
Sagt die Vorsicht
Es ist unmöglich
Sagt die Erfahrung
Es ist was es ist
Sagt die Liebe

Monozukuri

Geen vraag geen antwoord
Geen behoefte geen aanbod

Het hier en nu is je vertrekpunt
niet het verleden of de toekomst

Stel je voor!
een ideaal als eindpunt

Streef ernaar
maar besef dat het onbereikbaar is

Kies
en leef voor de dingen die je leuk vindt,

die waarde toevoegen voor jou
en de mensen om je heen

Kies ervoor om al het overige
te laten voor wat het is.

 

(meer over Monozukuri)